-
Am
у бясконцых калідорах — цішыня і змрок.
разгарацца светлафоры at nine o’clock.
Dm
ты адчыніш недзе дзверы і пачуеш крок —
Am
пераклейвае шпалеры ў сваіх думках sumarok.
Dm
ты пачуеш, як схаваўс
-
Am Em
зноўку нашыя спадзяванні
C Em
як жарынкі, што рушылі ў космас.
ветах будзе трымацца да рання,
распаўсюдзіць таемныя позвы.
Dm E
вершалінамі дрэвы не з намі,
Dm E
вершаліны — паверх таямніц.
-
Dm Am
ты абяцала мне зіму, ды раптам стала цѐплым летам.
G F Am
хадзілі месцамі, дзе сонца шчыра ззяла над сусветам.
Dm Am
а я знайшоў у тваіх вачах бурштын марскіх пяшчотных фарбаў.
C H Am
ты пад
-
Em C D Em
ідзі. ідзі ў цудоўны белы свет з ліхтарам шчасця ў руцэ.
ідзі, патрапіш ты да люстраў рэк, адбітак будзе на тваёй шчацэ.
Am F E Am
ідзі! не прыпыняйся, бо спазненне каштавала людзям лёсу.
і
-
Cm
мои двери рисуете вы. у меня их всё так же нет.
Gm
я к дверям совсем не привык. я привык идти на свет.
мои двери прозрачны на слух. их не будет в чужих домах.
и не будет похожих двух. а кому-то —
-
Dm
только пепел знает, что значит сгореть дотла.
но я тоже скажу,
A#
близоруко взглянув вперѐд —
Gm
не всѐ уносимо ветром, не всѐ
A
метла, широко забирая,
Dm
по двору подберѐт.
Gm
мы останемся см
-
Hm
рыба губляе луску —
G
сталь дамагаецца цела.
Em
па мэталёвым пяску
F#
рыба знямогла ляцела.
чуеш, як скрыгат расце,
воды стаўбурацца ў гудзе?
безліч смяротных асцей
рэчцы патрапілі ў грудзі.
бач
-
Em C
сна на твоих руках, взглядов стеклянных витрин,
Am H7
света огня в глазах, вечности гордых спин,
сказок безвестных скал, радости прошлых лет —
все это я искал в дыме твоих сигарет.
где-то на дне
-
Em C G D
у сініх ветрах я абдымаю паветра.
старыя стужкі яшчэ пакажуць фільмы.
недзе ў глыбіні, у зямных нетрах,
танчыць шчасце — там, дзе мы
Em C G
дорым цяпло,
D Em
заклікаем у святло,
C G D
каб
-
Dm Gm
я сегодня стоял у трона наивысшего из королей,
A7 Dm
я сегодня надел венец вопреки распорядку дней,
C Gm
мне достался мешочек звезд – словно сто золотых рублей,
A Dm
я сегодня иду домой, я се
